رانندگی نهایی در موتور سیکلت

سیستم های مختلف رانندگی نهایی و تفاوت آنها.

پیشرانه نهایی موتور سیکلت ، پیوند اساسی است که گشتاور را از سیستم انتقال قدرت به چرخ عقب می رساند. در موتورسیکلت ها ، سه سیستم اصلی رانندگی نهایی وجود دارد که در حال حاضر مورد استفاده قرار می گیرند. به ترتیب اجرای آنها - کمربند ، زنجیر و شافت.

کمربند رانندگی

کمربند محرک اولین سیستم شناخته شده پیشرانه نهایی بود که در موتورسیکلت ها استفاده شد. در گذشته ، موتورهای موتور سیکلت به اندازه کافی تصفیه نشده بودند و اگرچه آنها از موتورهای بزرگ استفاده می کردند ، اما قدرت تولید کم بود و برای انتقال این نیرو به چرخ عقب نیازی به پیوندهای مکانیکی پیچیده ای نداشت. در آن زمان ، درایوهای تسمه ای اساساً از چرم یا لاستیک ساده ساخته می شدند. اما با گذشت سالها ، پیشرفتهای تکنولوژیکی در زمینه سیستمهای انتقال قدرت و استفاده از تسمه برای هدایت سیستمهای ثانویه خودرو مانند درایو فن و بادامک ، امید بیشتری به بهبود استفاده از درایوهای تسمه ای و توسعه فناوری آنها داد. DuPont تحقیقات گسترده ای در مورد چگونگی تولید ترکیبی انجام داد که بتواند در برابر نیروهای کششی مقاومت کند و تحت فشار پاره نشود ، و این یکی از نقاط عطف اصلی سیستم های محرک تسمه بود.

چندین مزیت استفاده از درایو تسمه وجود دارد که برخی از آنها عبارتند از: کمبود صدا - بی صدا ترین سیستم درایو نهایی ؛ بازدهی بالا ، به لطف استفاده از ترکیبات پیشرفته و پیشرفته فن آوری که می توانند نیروهای کششی زیادی را تحمل کنند. کمبود تعمیر و نگهداری - کمربندها امروزه به گونه ای طراحی شده اند که برای سالهای طولانی کار می کنند و بررسی تعمیر و نگهداری گاه به گاه به جز از بین بردن آلودگی اضافی ، شامل موارد دیگری نمی شود. روغن کاری تقریباً هرگز انجام نمی شود. درایوهای تسمه ای بسیار تمیزتر و سبک تر از سایر سیستم های درایو هستند.

از درایوهای کمربند معمولاً در دوچرخه های مسافرتی و چند کروزر استفاده می شود. استفاده از درایوهای تسمه سواری نرم و راحت را تضمین می کند و برخلاف درایو زنجیره ای یا شافت خطری را برای موتورسوار به همراه ندارد ، زیرا تسمه شامل چندین عنصر مکانیکی نیست. همچنین ، بیشتر درایوهای تسمه ای بیشتر از یک درایو زنجیره ای معمولی دوام می آورند ، به شرط آنکه بخوبی حفظ شود. با این حال ، درایوهای تسمه به موقع فرسوده می شوند و طبق توصیه سازنده ، باید تعویض شوند. قرقره دندانه دار ، چرخ دنده در صورت زنجیر بودن ، یک قسمت گران قیمت از سیستم محرک تسمه است و نه تنها ساخت آن گران است بلکه دشوار است. علاوه بر این ، اندازه قرقره دندانه دار را نمی توان برای ایجاد تغییرات نسبت دنده تنظیم کرد.

هنگامی که موتور از اسب بخار بالایی برخوردار می شود ، کمربند نمی تواند همان قدرتی را که خود تسمه باعث انفجار ناگهانی انرژی می شود ، به چرخ ها منتقل کند. مشکل وقتی بوجود می آید که قرقره دندانه دار تحت بارهای بیشتری تحت فشار قرار بگیرد. دندانها ممکن است در معرض آسیب (برش) قرار بگیرند ، زیرا این میزان بار بیش از حد طبیعی است. علاوه بر این ، کمربند خود گران است ، به دلیل ترکیبات بسیار پیچیده ای که در آن استفاده می شود و باعث دوام آن می شود.

Chain Drive

این سیستم درایو نهایی کلاسیک است که تقریباً توسط تمام تولیدکنندگان موتورسیکلت در جهان مورد استفاده قرار می گیرد و سهم زیادی از بازار دو چرخ را تشکیل می دهد. بعد از اینکه تولیدکنندگان موتورسیکلت نسبت به درایوهای تسمه معمولی که در آن زمان مورد استفاده قرار می گرفتند ، کمی بی اعتمادی احساس کردند ، آنها به سمت درایوهای زنجیره ای حرکت کردند که با هر خروجی در نظر گرفته شده مطابقت داشتند.

دلیل این که درایوهای زنجیره ای بسیار ترجیح داده می شوند این است که بسیار متنوع هستند و می توانند مطابق با هر گونه اصلاح جدید ایجاد شده در درایو ، به طور موثر کار کنند. از بین تمام مسابقات اتومبیلرانی که در سراسر جهان انجام می شود و شامل موتورسیکلت است ، از درایو دیگری به جز درایو زنجیره ای استفاده نمی شود زیرا به راحتی می توان آنها را متناسب با شرایط یک مسابقه خاص تغییر داد. تغییرات فقط به پیست مسابقه محدود نمی شود ، در حقیقت ، یک دوچرخه معمولی که می تواند از مسافر مسافر تا مسافر تور یا کروزر متغیر باشد ، می تواند تغییر دنده دهد. اکثر سازندگان دوچرخه دوچرخه را به روشی طراحی می کنند که برای صاحب آن شهودی باشد و بندرت دوچرخه هایی می سازد که به یک دست خاص و ابزار متفاوت نیاز داشته باشد. در مورد سیستم زنجیره ای ، قطعاتی که از زنجیر چرخ عقب تا خود زنجیر شروع می شوند را می توان تنظیم کرد تا نتیجه مطلوبی را بدست آورد - چرخ دنده بلندتر یا کوتاه تر ، کاهش صدا و افزایش مسافت پیموده شده.

درایوهای زنجیره ای از نظر انتقال نیرو بهترین بازده را دارند. نیروی از دست رفته از طریق محرک زنجیره ای بسیار ناچیز است و می تواند بدون خطر افزایش امتداد زنجیر هنگام قرار گرفتن در معرض گشتاور زیاد ، نیرو را منتقل کند. از آنجا که زنجیر در مقایسه با درایو تسمه باریک تر است ، لاستیک های عقب می توانند اندازه بالاتری داشته باشند و برای قرار دادن تایرهای جدید نیازی به پارامترهای افست قطار محرک نیست. زنجیرها و قطعات محرک زنجیره ای ارزان قیمت هستند و تجهیزات جانبی با کیفیت بالاتر و وزن کمتر می توانند به راحتی خریداری شوند.

با این حال ، نگهداری درایوهای زنجیره ای نسبتاً سخت تر است. با توجه به اینکه کل چرخ عقب و واحدهای آن باید از هم جدا شوند تا به زنجیر بریزند ، زمان بر است بلکه پیچیده و کثیف است. در هر صورت که تعمیر و نگهداری انجام شده باشد ، اگر زنجیر در یک خط مستقیم کار می کند و چرخ عقب کاملاً تراز شده است ، باید بررسی شود. مسئله مهم دیگر در مورد محرک های زنجیره ای این است که ، در صورت نیاز به تعویض لاستیک منقطع ، باید زنجیر برداشته شود و کل روند تنظیم آن در تراز و تنظیم مجدد مهره ها و پیچ و مهره ها زمان زیادی را مصرف می کند. روانكرد زیاد یا روانكاری كم نیز می تواند برای سلامتی یك زنجیره مضر باشد و در غیر منتظره ترین حالت ممكن است از بین برود و صدمه شدیدی وارد كند. زنجیرها همچنین می توانند کثیف باشند ، زیرا چربی ها را پرتاب می کنند و خاک جمع شده را به چرخ ها و خود سوار می اندازند. بعد از تمام آنچه گفته شد و انجام شد ، درایوهای زنجیره ای هنوز توسط اکثر سازندگان ترجیح داده می شوند زیرا ارزان هستند و برای توده مردم مقرون به صرفه نیست.

درایوهای شفت

درایوهای شفت برای اولین بار در اوایل سال 1900&# 39 توسط یک سازنده اسلحه بلژیکی طراحی شد و از یک موتور 133 سی سی ، تک سیلندر - انتقال تک و بعداً بیشتر ، آنها موتورهای با ظرفیت بالاتر و سیستم های انتقال بهتر را اضافه کردند. BMW اولین دوچرخه خود را با محوره در سال 1923 طراحی کرد و به عنوان یکی از پیشگامان استفاده از این فناوری و موفقیت آن شناخته شده است.

محرک شفت به همین ترتیب عمل می کند - یک شافت چرخشی که مستقیماً توسط موتور تأمین می شود و در یک وان روغن می چرخد ​​مستقیماً به چرخ عقب متصل شده و با استفاده از یک دنده مخالف چرخانده می شود. درایوهای شفت تمیزترین سیستم از سه سیستم درایو نهایی است زیرا کل شافت در معرض هیچ عنصر خارجی نیست. تعمیر و نگهداری نیاز به مصرف وقت زیادی ندارد و در هنگام تعویض لاستیک یا تعمیرات ، نیازی به تنظیم تایر عقب در یک راستای کامل نیست. قابلیت دسترسی مهمترین مزیت درایو شفت است. شافت در یک طرف قرار می گیرد و هیچ بخشی وجود ندارد که در هنگام تلاش برای دستیابی به چرخ عقب برای تغییر دخالت کند. بنابراین نگهداری بسیار ساده تر و مقرون به صرفه است.

مهمترین نقطه ضعف درایو شافت سنگین بودن آن است. شافت سنگین برای شتاب خوب ، هندلینگ ، کیفیت سواری و افزایش فاصله ترمز خوب نیست. در نتیجه ، کل واحد محرک شفت به وزن بزرگ خارج شده اضافه می کند ، که ضرر دارد. با توجه به هندسه محرک شافت و دنده انتهایی که چرخ را چرخانده در نتیجه ، گشتاور منتقل شده می تواند برای سواری مضر باشد. هل دادن و قطع همزمان دریچه گاز هنگام حرکت می تواند باعث از دست رفتن کنترل سوارکار شده و متعاقباً دچار سانحه شود. منفی دیگر این گران بودن خرید دوچرخه محوری و همچنین نگهداری دوچرخه محوری است. خرید / تعمیر درایو شافت به خودی خود نه تنها کار سختی است بلکه در عین حال گران است ، اگرچه درایو های شافت مستعد نگهداری نیستند.