چرخهای موتورسیکلت ساختارهای فلزی دایرهای هستند که نیرو را از موتور دریافت میکنند و برای ایجاد حرکت میچرخند. چرخ های موتورسیکلت را اغلب می توان به صورت پره های فلزی یا با پره های آلیاژی مشاهده کرد. رینگ های پره ای فلزی برای مدت طولانی در صنعت بوده اند و در موتورسیکلت های معتبری مانند هارلی دیویدسون، نورتون's و غیره دیده شده اند. فولاد و آلومینیوم متداول ترین فلزات مورد استفاده در چنین چرخ هایی هستند. اخیراً بود که سازندگان شروع به تکیه بر چرخهای آلیاژی کردند که دارای استحکام و دوام هستند اما وزن کمتری داشتند. آنها همچنین قابلیت طراحی مجدد را دارند تا چرخ ها را جذاب تر کنند. رینگ های آلیاژی پس از فروش در بین دوچرخه سواران مشتاق محبوبیت زیادی به دست آورده اند زیرا این فرصت را به دوچرخه می دهند تا دقیقاً همانطور که می خواهند به نظر برسد.
چرخ های فولادی و آلومینیومی: چرخهای موتورسیکلت معمولاً با فولاد و پرههای درگیر ساخته میشد که به استحکام چرخ میافزاید. این ساختار چرخ را سنگین می کند. Cafe Racers از چرخ های فولادی استفاده می کند و به ظاهر دوچرخه می افزاید. اگرچه چرخ ها ممکن است قوی باشند، وزن کلی از نظر عملکرد و هندلینگ نامطلوب است. وزن اضافه شده به معنای تلاش بیشتر برای حرکت دوچرخه است. از نظر هندلینگ، وزن چرخ خود یک عامل تضعیف کننده در هنگام مانور دادن به پیچ ها یا پیچ ها خواهد بود. علاوه بر این، ایمنی جنبه مهم دیگری است که باید به آن توجه کرد. چنین چرخهایی به اندازهای سنگین و بزرگ هستند که برای توقف نیاز به قدرت توقف اضافی دارند و بنابراین، سرعت بالا در چرخهای فولادی ریختهگری توصیه نمیشود.
چرخ های آلیاژی: چرخ های آلیاژی از ترکیب آلیاژهای عمدتاً آلومینیوم و منیزیم ساخته می شوند. آلیاژ ترکیبی از فلزات و عناصر است و محصول به دست آمده می تواند بسیار مطلوب باشد. چرخ های آلیاژی را می توان به شکل مورد نیاز ریخته و بر جذابیت آن افزوده است. آنها همچنین در کنترل و عملکرد دوچرخه یا وسیله نقلیه کمک می کنند. چرخ های منیزیمی ابتدا برای مسابقات استفاده می شد اما اکنون در وسایل نقلیه معمولی خیابانی استفاده می شود.
چرخ های آلومینیومی و منیزیمی فورج شده: سری جدید چرخ هایی که در مقایسه با چرخ های خروجی سبک تر و قوی تر هستند. در روش ریختهگری (فرآیندی که برای ساخت چرخها استفاده میشود) از فلز مذاب برای ریختن در قالب استفاده میشود که سپس سرد شده و برای به دست آوردن محصول به پایان میرسد. با این حال، هنگامی که صحبت از آهنگری می شود، خود فلز با استفاده از نیروهای فشاری مطابق با الزامات شکل می گیرد. ریختهگری تعدادی عیوب متالورژیکی ایجاد میکند که در طول فرآیند ایجاد میشوند و محصولی کمتر قویتر از آنچه توسط فورجینگ انجام میشود ایجاد میکند. همچنین آهنگری در مقایسه با آهنگری مقرون به صرفه است و به خوبی به عملیات حرارتی پاسخ می دهد. چنین چرخهایی در پیست استفاده میشوند و چرخهای عملکردی سبک وزن، زمانهای دور بهتری را به همراه بهبود هندلینگ و صرفهجویی در زمان در حین حرکت در پیچها و پیچها ارائه میکنند.
چرخ های عملکرد
چرخهای پرفورمنس وزن سبکی دارند و در مسیرها قابل استفاده هستند، اما نمیتوان آنها را به خیابانها آورد زیرا آسیب به شدت قریبالوقوع است.
هنگام ساخت چرخ های عملکردی، باید به عوامل خاصی توجه کرد:
1. کاهش اینرسی چرخشی - اینرسی چرخشی ویژگی یک جسم است. مقاومت یک جسم در برابر تغییر در سرعت چرخش است. هر چه ممان اینرسی بیشتر باشد، مقاومت در برابر تغییر بیشتر می شود.
2. کاهش جرم بدون فنر - وزن کل چرخ. هدف در اینجا توزیع متناسب وزن به منظور دستیابی به کشش بهتر و کاهش سایش ناهموار لاستیک است.
3. کاهش اینرسی ژیروسکوپی - مقاومت ارائه شده توسط جسم در برابر تغییر جهت
حفظ تعادل بین این عوامل باعث می شود تا چرخ تولید شده به بهترین شکل مورد استفاده قرار گیرد و می تواند نتایج چشمگیری داشته باشد. عملکرد همراه با دوام راهی برای رفتن است. با این حال، در دوران مدرن، فیبر کربن و چرخهای کامپوزیت در دنیای مسابقهای محبوب شدهاند، اگرچه برای داشتن یک مجموعه میتوانند هزینه زیادی داشته باشند. این چرخها عملکرد و قابلیتهای هندلینگ فوقالعادهای را ارائه میدهند و زمان دور را به شدت کاهش میدهند.